Aktualności  Tata zza żelaznej kurtyny
Dodano: wtorek, 27 października 2009
TATA ZZA ŻELAZNEJ KURTYNY
Jem (Jeremy Panufnik) jest twórcą muzyki młodzieżowej i animacji, mieszka w Londynie, gdzie jest znany również jako DJ. Gdy jego ojciec miał tyle lat, co on, czyli niemal czterdzieści – był już uznanym polskim kompozytorem. Komunistyczne władze wybrały go na „wizytówkę” polskiej muzyki za granicą. W 1954 roku Andrzej Panufnik postanowił zerwać związki z reżimem. Wyjechał Zachód jako kompozytor zza żelaznej kurtyny z postanowieniem, że nigdy do Polski nie wróci. Nie wierzył wówczas, ani przez długie lata swojego życia w Anglii, że komunizm zostanie kiedyś obalony i w 1990 roku, na krótko przed śmiercią jeszcze raz stanie na ojczystej ziemi.
Dla Jema przeszłość ojca była zawsze owiana tajemnicą. Ojciec nie opowiadał mu o Polsce, nie uczył języka, nie wierzył, żeby kiedykolwiek synowi to było potrzebne. Dziś Andrzej kończyłby 94 lata. Do domu pod Londynem, gdzie dalej mieszka jego żona Camilla, gdzie ciągle istnieje jego dawna, zakurzona dziś pracownia - przyjeżdżają starzy przyjaciele, tak jak kiedyś, na urodziny. Jem chce porozmawiać z nimi o tym, o czym nie zdążył porozmawiać z ojcem. Jednak perspektywa angielska nie wystarcza. Jem wyjeżdża do Polski, żeby zrozumieć dramatyczną biografię ojca, poznać jego dylematy, motywy ucieczki z kraju. Podróż w czasie śladami ojca jest przede wszystkim refleksją nad samym sobą. Jem, nie mając, w odróżnieniu od swojej siostry, klasycznego wykształcenia muzycznego - czuł się w rodzinie zawsze inny. Ale kiedy wraz z nim podróżujemy śladami Andrzeja Panufnika mamy wrażenie, że syn jest niezwykle bliski ojcu zarówno poprzez swoją wrażliwość, szczerość jak i zaskakujące refleksje. W czasie podróży bohater odkrywa w sobie emocje, które do dziś pozostawały w ukryciu.
Andrzej Panufnik (1914-1991) – wybitny polski kompozytor, od 1954 roku na emigracji w Wielkiej Brytanii, twórca m. in. takich utworów jak: „Uwertura tragiczna” (1942), „Sinfonia rustica” (1948), „Uwertura bohaterska”(1952), „Koncert fortepianowy” (1962), „Sinfonia sacra” (1962) „Universal prayer” (1968-69), „Sinfonia mistica” (1977), „Arbor cosmica” (1983), „Sinfonia di Speranza” (1986), „X Symfonia” (1988) i „Koncert wiolonczelowy” (1991)
twórcy filmu:
scenariusz i reżyseria: Krzysztof Rzączyński
zdjęcia: Michał Popiel - Machnicki
montaż: Beata Barciś, Krzysztof Rzączyński
muzyka: Andrzej Panufnik, Jem Panufnik
animacje: Mischa Giancovich, Jem Panufnik
dźwięk: Krzysztof Rzepecki, Marcin Ejsmund
współpraca scenariuszowa i konsultacja: Robert Kamyk, Beata Bolesławska-Lewandowska
współpraca reżyserska: Barbara Brzeska
opieka produkcyjna: Rodney Wilson
redaktor prowadzący: Robert Kamyk
kierownictwo produkcji: Ryszard Urbaniak
produkcja: TVP Kultura oraz TVP Program dla European Broadcasting Union
Zobacz także | 
